Are you bored eating the same old dal preparation? Then, Teliyah Meh this dal recipe is perfect for you. It Is A North-Indian Cuisine & Very Different From Regular Dal Recipe.


  • For Teliyah Meh
  • ½ Cup Whole Black Gram
  • Water
  • 3 Tbsp Ghee
  • 1 Onion
  • 4 To 5 Black Peppercorns
  • 3 To 4 Cloves
  • 1 To 2 Black Cardamom
  • 1 To 2 Bay Leaves
  • 2 – 3 Green Cardamom
  • 2 Cinnamon Sticks
  • 2 Tsp Cumin Seeds
  • 1 Tsp Ginger
  • ¼ Tsp Asafoetida
  • 1 Tsp Red Chilli Powder
  • Salt As Per Test
  • 2 Tsp Coriander Powder
  • ½ Tsp Turmeric Powder
  • 1 Cup Curd
  • 3 Tbsp Milk
  • Pinch Of Green Cardamom Powder
  • 1 Tsp Raisins
  • Ghee
  • Desiccated Coconut


  • Wash and soak ½ Cup Whole Black Gram.
  • In ghee add black peppercorns, cloves, black cardamom, bay leaves, green cardamom, cinnamon sticks, cumin seeds let it crackle.
  • Add onion and saute till onion is light brown.
  • Add ginger, asafoetida, red chilli powder, salt, coriander powder, turmeric powder and saute. Add curd and keeping stirring till curd is cooked.
  • Add boiled whole black gram and mix well.
  • Add milk, fresh cream and cook till semi dry.
  • Add green cardamom powder, raisins, ghee and desiccated coconut.

Like & Follow us on FB:

Reference Internet



“Tour de Petroglyph @ Ratnagiri.”

Harsha Holidays is committed to provide knowledge through travelling in Ratnagiri. Travellers flock to Ratnagiri for its rich history—but many people don’t realise that Ratnagiri is also dotted with incredible sites that pre-date recorded history, allowing up-close contact with human ingenuity back well into the Stone Age.

Harsha Holidays gives an opportunity to visit some of the Petroglyph Sites in Ratnagiri.

Package Coming soon…..

  • AC Accommodation on Double / triple sharing
  • Breakfast
  • Tour with Experts (Mr. Sudhir Risbud)
  • Video session (Minimum 10 Persons) with experts
  • Printed material(Optional – At Actuals)

 For Details Call: 9822290859 / 9619246419

Watch the Documentary by BBC Marathi:

गेली कित्येक शतकं कोकणातल्या सड्यांवर, खडकाळ डोंगरमाथ्यांवर हजारो कातळशिल्पं दुर्लक्षित पडून होती. पण रत्नागिरी-राजापूरच्या काही हौशी संशोधकांच्या प्रयत्नांमुळं ती जगासमोर आली आणि पुरातत्त्व अभ्यासकांचंही तिकडे लक्ष वेधलं गेलं. यातली काही कातळशिल्पं विस्तीर्ण परिसरात पसरली असून प्रागैतिहासिक मानवानं त्यांची निर्मिती केली होती असं प्राथमिक संशोधनातून उघड झालं आहे.




The recipe for a traditional dish called Chana Madra from the hills of India. It’s a dish cooked in curd with very few ingredients and some dry fruits. It is served with rice.  This no onion, no garlic dish cooked in ghee is super creamy and supremely delicious.


Chana Madra

  • 1 cup desi ghee
  • 1 black cardamom (badi elaichi)
  • 2 cardmoms
  • 2-3 cloves
  • 2 cinnamon sticks
  • 1 tbsp asafoetida
  • 2 cup curd
  • 1 tsp turmeric powder
  • 1 tsp red chilli powder
  • salt to taste
  • 2 cup boiled kabuli chana (chiekpea)
  • 100 gm paneer
  • 2-3 tbsp desi ghee
  • 50 gm cashews
  • 50 gm raisins
  • 50 gm dry coconut


  • Put desi ghee in a top vessel; add big, small cardamom, cloves, cinnamon, asafoetida and curd.
  • Add turmeric, red chilli, salt, and boiled gram and let it cook.
  • Cut small pieces of paneer and add to it.
  • On the other side, roast chopped raisins, cashews and copra in ghee and mix it in paneer gravy.
  • Chana Madra is ready.

Like & Follow us on FB:

Reference Internet



The man-made Dhamapur lake is sub matter of our environment petition is the biggest lake in District of Sindhudurg and perhaps next only to Tadoba Lake.A man-made dam was constructed in 1530 by Nagesh Desai a mandlik of Vijaynagar dynasty and villagers.

Dhamapur village strong historical links have been proven by the discovery of ancient hero stones, sati stones along with the images of the deities indicating that Dhamapur has been here since at least the Shilahara period (c. 10th – 11th century CE). As mentioned in Kudaldeshkar Samagr Itihas a dam on Dhamapur lake was built in the year 1530. Dhamapur is referred as Sahmypur (सहम्यपूर) in Nerur village copperplate engraved (ताम्रपट्ट) deed of covenant (दानपत्र) of Emperor (सम्राट) Vijayaditya in the year शके ६२२ (इ.स.७००). It states that on one side of the river is Walavali and on other side across the river is Sahmypur village.

A tourist reader may wonder why special mention is being made of Dhamapur lake again separately when it has been mentioned along with Bhagawti Temple of Dhamapur. This special lake deserves the special mention because of its “uniqueness”. This is the biggest lake in the district [and perhaps next only to Tadoba lake].

The lake is situated between Are and Katta village. This man-made lake was constructed in 1530 by the King Nagesh Desai [A tributary of Vijaynagar dynasty] and has beautiful scenic hill ranges on its two sides. The water is crystal clear and has dense plantation of mango mangos teen grcinia indica (kokam) coconut and areca plam. This is typical fruit of Konkan region. The dense forest and orchard surrounding the lake has made this one of the most beautiful lake in Maharashtra. Tourist easily feels the change in the atmosphere once they reach the spot. The region has also a rich verity of flaura and fauna.

Dhamapur’s outreach is 125 acres with water all the year. Beauty attracts every creature around. Peaceful nature gives a refreshing breeze to everyone. The flora-fauna around and within is treasure of Mother Nature. Not only natives but also migratory birds make their presence.

In 1860 gazetteer Bombay presidency volume-10 gives mythological reference that Dhamapur Lake used to present gold on offerings of flowers by people in need.




Golden fried brinjal bathed in a spicy gravy. This one is an authentic Kashmiri delicacy, famous for its zingy flavours. Explore the Kashmiri cuisine with this delicious brinjal recipe. Cook and enjoy.



  • 2 Long Black Brinjals
  • Oil
  • Salt
  • 2tbsp Mustard Oil
  • 3-4 Cloves
  • 1 Tbsp Red Chilli Powder
  • 1/4 Asafoetida
  • 1 Tsp Fennel Powder
  • 1 Tsp Kashmiri Ver Masala
  • 1 Cup Tamarind Liquid
  • 1 Tsp Dry Ginger Powder
  • 2 Green Chillies


  • To make Chok Wangun: Long pieces of brinjal deep fry them in hot oil till golden brown remove from oil and sprinkle salt.
  • In second pan add water, mustard oil, cloves and red chilli powder salt to taste and asafoetida and stir it well.
  • Add water Kashmiri Ver Masala and add fried brinjal to gravy and stir well.
  • Add tamarind liquid dry ginger powder.
  • Green chillies to gravy and serve hot


History of Indian cuisine dates back to nearly 5,000-years ago when various groups and cultures interacted with India that led to a diversity of flavours and regional cuisines. 
Indian cuisine comprises of a number of regional cuisines.  The diversity in soil type, climate, culture, ethnic group and occupations, these cuisines differ from each other mainly due to the use of locally available spices, herbs, vegetables and fruits. Indian food is also influenced by religious and cultural choices and traditions. 
Foreign invasions, trade relations and colonialism had introduced certain foods to the country like potato, chillies and breadfruit.    

From the famous Gajar ka Halwa to the festive Sooji ka Halwa, you may have tried several varieties of halwas, but there is still a lot more that is left to be discovered. Try this “MIRCHI KA HALWA” We tried and it was Yummy…


  • 500 gm bhavnagri chillies
  • 90 gm alum
  • salt & water
  • 4 tbsp ghee
  • 100 gm khoya
  • 100 gm kalakand
  • 100 gm coconut powder


  • 150 gm sugar
  • cardamom powder
  • rose water
  • silver warq
  • pistachios
  • red bell papper


  • Remove stem from Bhavnagri chillies and cut them into half vertically.
  • Add alum to water and soak the chillies in water for 30 minutes.
  • Blanch the chillies in the water and add a pinch of salt to the boiling water.
  • Drain the chillies and repeat this process three more times.
  • Drain the chillies and make a paste.
  • Warm ghee saute chillies paste till it leaves the sides of pan.
  • Add khoya, kalakand and mix well.
  • Add ghee and saute.
  • Add coconut powder, sugar cardamom powder and saute till sugar is cooked.
  • Add rose water and mix well.
  • Pour Halwa in a squar mould.
  • Demould and garnish with silver warq, Pistachios and Red bell papper slices cooked in sugar syrup and rolled like cylinder.

Like & Follow us on FB:

Courtesy Internet



देवगड विजयदुर्ग मार्गावर विजयदुर्ग पासून 14 कि.मी. अंतरावर आणि विजयदुर्ग पासून 18 कि.मी. अंतरावर वाडा हे गांव आहे. या गावापासून 1 कि.मी. अंतरावर किंवा वरील मार्गावरील विमलेश्वर मंदिर थांबा येथून अर्धा कि.मी. वर फणसे

  -पडवणे जाणा-या रस्त्याला लागूनच श्री देव विमलेश्वर मंदिर आहे. येथून काही अंतरावर सुंदर पडवणे सागरकिनारा आहे. संपूर्ण उत्तम डांबरी रस्ता आहे.
श्री विमलेश्वर मंदिर जांभ्या दगडाच्या गुहेत असून असून गाभारा, सभागृह व गॅलरी अशा तीन टप्प्यात ही गुहा कोरलेली आहे. गाभा-यामध्ये शिवलिंग असून मंदिरासमोर भव्य अंगण आहे. अंगणापासून मंदिराची उंची सुमारे 60 ते 65 फूट आहे. मंदिराच्या दर्शनी मध्यभागावर पाच मानवरूपी नग्न शिल्पे कोरलेली असून गुहेच्या दोन्ही बाजूला माहुतासह दोन हत्ती कोरलेले आहेत. अंगणातून देवळात प्रवेश केल्यावर प्रथम गॅलरी लागते. तेथे एक मोठी घंटा टांगलेली आहे. त्याच्यापुढे कातळावर 35 फूट रूंद व 15 फूट उंच असे सभागृह आणि त्याच्या बाजूने नक्षीकाम केलेले मोठेमोठे खांब आहेत. तेथून थोडया पाय-या चढल्यानंतर साडेसहा फूट उंच 16 फूट रूंद, 16 फूट लांब असा गाभारा लागतो. त्याच्या मध्यभागी शिवलिंग आहे. अशा प्रकारचे उंचावर शिवलिंग असणारे हे एकमेव मंदिर आहे.

मंदिरातील शिवपिंडावर दररोज अभिषेक केला जातो. अभिषेकासाठी वापरले जाणारे पाणी, दुध, निर्माल्य झालेली फुले इ. शेजारच्या डब्यात बकले जाते. ती तेथेच मुरतात परंतु त्यातील पाण्याचा अंश अजिबात बाहेर जात नाही, ही बाब आश्चर्यकारक आहे. 
या मंदिरालगत मधुर पाण्याचा झारा बारामाही वहात असतो, घनदाट वनराईमुळे येथील पाणी उन्हाळयाच्या थंडगार असते. तर पावसाळ्यात आणि हिवाळ्यात ते उबदार असते. मंदिराच्या दोन्ही बाजूला काळभैरव गुहा आहे.
रस्त्यावरून मंदिराचा फक्त कळस दिसतो. मात्र प्रत्यक्षात पाय-या उतरून अंगणामध्ये जाऊन पाहिल्यास मंदिराच्या भव्यतेची कल्पना येते. सुंदर शिल्पकला आणि त्याच्या जोडीला रम्य निसर्ग आणि मानवी बुध्दी यांचा सुंदर मिलाप असलेले हे स्थळ पर्यटन दृष्टया अतिशय उत्तम स्थळ आहे. येथील घनदाट वनराई, रम्या आणि शांतता मनमोहून टाकते.

श्री विमलेश्वर पांडवकालीन लेणी मंदीर –


Like and Follow Harsha Holidays:

Courtesy Internet


Ghugni also known as ragda is a popular evening snack eaten by the Bengalis. Served hot along with different accompaniments or enjoyed on its own, the hot snack along with various cold garnishes is immensely flavourful.

Ghugni recipe has its roots in the soil of Bengal. It is also a very popular snack in Orissa, Bihar and Assam. Ghugni is usually made from dried white peas and has a vibrant yellow colour after preparation. The radga is authentically made on a gas in slow flame. Regarding Ghugni, peas originated from India and Afghanistan which was once a part of India was the birth place of white peas. White peas is a warm food great for winter.


  • 1½ cup dried yellow peas
  • water as required
  • 1 tsp turmeric powder
  • 1 tsp cumin powder
  • 1 tsp coriander powder
  • 1 tsp red chilli powder
  • 1 green chilli
  • 2 pieces ginger
  • ½ onion
  • 2 tsp turmeric powder
  • 4-5 tbsp mustard oil
  • 2 tsp clarified butter
  • 1 red chilli
  • 1 bay leaf
  • 1 cinnamon stick
  • 3 cloves
  • 1 onion
  • 1 potato
  • 1 tomato
  • ¼ cup coconut
  • 2 tbsp clarified butter
  • ½ tsp coriander powder
  • ½ tsp cumin powder
  • green chilli onion
  • ½ piece lemon


  • To make Ghugni, first add the soaked white peas in the cooker and let it cook.
  • Then add water, turmeric, cumin, coriander and red chili powder in a bowl and toss to mix.
  • Add green chilies, ginger, onions and turmeric to the cooker and cook again.
  • After that, add mustard oil, desi ghee, red chillies, bay leaves, cinnamon, cloves, onion, potato, spices paste and tomato in a pan and mix it.
  • Now take the cooked peas out of the cooker and add it to the pan.
  • Fry the pieces of wet coconut in desi ghee and mix it to the pan.
  • Ghugni is ready, add coriander and cumin powder, green chillies and onion and serve it with lemon pieces.


There are many lesser known Indian recipes which are made from veggie peels or leaves that are usually discarded by us. Over a period of time, we are losing these recipes as we don’t realise that some vegetable peels, leaves or roots also carry nutritional value. Given below is one of them. Do try and let us know…Eat Healthy & Enjoy…

Gobi ke danthal ki sabzi recipe – a dry spiced curry made from cauliflower stalks and leaves. A vegan dish. Don’t expect any restaurant flavours or taste in this one. This dish belongs to the vast collection of recipes that are cooked every day in Indian homes.


  • 1 full Gobi danthal (cauliflower stems)
  • 1 large onion chopped
  • 1 tablespoon Chopped Garlic
  • 1 tablespoon Chopped Ginger
  • 1 large Tomato, chopped
  • 1 small Green chili, chopped
  • 1/4 cup Tomato puree
  • 1/2 cup Water
  • 1 teaspoon Cumin seeds
  • 1/4 teaspoon Haldi
  • 1/2 teaspoon  Red chilli Powder
  • 5 teaspoon Coriander powder
  • 5 teaspoon Garam Masala Powder
  • Salt to taste
  • 2 tablespoon Oil


  • Take a fresh cauliflower and make sure its stem is fresh and green and not wilted. Let’s begin by cutting the danthal/cauliflower stems first.
  • Remove stalks and leaves from cauliflower.
  • Save the cauliflower
  • Peel the stalks and…
  • Cut them in small pieces.
  • Cut the leaves too.
  • For the thick stem part, cut and slice them into pieces.
  • Wash them thoroughly under tap water.
  • Rub the pieces and wash them again. Drain and set them aside.


  • Heat oil in a pan. Add cumin seeds and as they start to crackle mix in ginger and garlic.
  • Saute for few seconds and mix in chopped onions. Saute until onions are translucent.
  • Mix in chopped tomato and tomato puree. Mix and add spices.
  • Cook for couple of minutes until oil starts to separate.
  • Add chopped danthal (cauliflower stems).
  • Add water and cover.
  • Let it cook for 20 -25 minutes or until the cauliflower stems are soft and tender. You can choose to pressure cook this for 4-5 whistles.
  • Cook until all the water has evaporated and oil starts to separate.
  • Adjust seasonings..
  • Serve hot with warm rotis and homemade curd.

Like & Follow us on FB:

Courtesy Internet



कुडाळ शहरापासुन १५ कि.मी. अंतरावर असलेलं श्री लक्ष्मीनारायण मंदिर हे हेमाडपंथी वास्तुकलेचे उत्तम उदाहरण आहे. गर्द वनराईने नटलेलं वालावल गाव आणि मंदिरालगतचा सुंदर व शांत तलाव मंदिराच्या सौंदर्यात अधिकच भर घालतो. हे मंदिर सुमारे आठशे वर्षापूर्वेचे असल्याचे जाणकार सांगतात. या मंदिराचं बांधकाम चौदाव्या शतकात सूर्यभान आणि चंद्रभान प्रभुदेसाई या महापराक्रमी बंधूंनी केले. त्यांची स्मारके श्री लक्ष्मीनारायण मंदिरासमोरील दीपमाळांजवळ कल्याण पुरूष म्हणुन उभी आहेत. हे मंदिर पूर्वाभिमुख असुन याची रचना त्रिस्तरीय आहे. मुख्य देवळी पुरातन असून या मंदिराच्या बांधकामामध्ये पूर्णतः सागवानाचा वापर केला आहे. सभामंडपातील त्याकाळी बसवलेली लादी कारागीरांचे कसब दाखविणारी आहे. या अतिप्राचीन मंदिरात असलेले कोरीवकामाचे स्तंभ देखणे असून मंदिरात अतिशय सुंदर आणि देखणी अशी श्री लक्ष्मीनाराययाची मूर्ती आहे. मंदिराचा सभागार प्रशस्त असुन येथील दगडी खांबावर व तुळईवरही कोरीवकाम केलेले आढळते. मुख्य दरवाजा उंचीला कमी असून, त्यावर अप्रतिम कमळांच्या फुलांचे कोरीवकाम केलेले आहे. मंदिराच्या समोरील द्वारपाल तसेच डोक्यावरील विष्णूची मूर्तीही प्रेक्षणीय आहे. मंदिर सभोवतालचा परिसर पण निसर्गरम्य आहे. मंदिरा शेजारी एक तलाव आहे.त्यात फुललेली कमल पुष्पे रसिकाना मोहिनी घालतात. असे म्हणतात गावातल्या माणसाला त्या तलावापासून काही भीती नाही.पण बाहेरच्या माणसाना मात्र तो हमखास ओढून नेतो.असे काही प्रकार झाले आहेत.त्यामुळे बाहेरील व्यक्ती तलावात सहसा उतरत नाही.रामनवमीला येथे नऊ दिवस यात्रा असते. वालावल गावची कोणतीही व्यक्ती पंढरपूरची वारी करत नाही, असा गावचा रिवाज आहे.

श्री देव नारायण देवस्थान जागृत असल्याचा तेथील लोकांचा अनुभव आहे. देवळातील नारायण मूर्तीच्या गाभाऱ्यात पूर्वी कधी ‘सिंहनाद’ होत असल्याचे सांगतात. देवालयाच्या महाव्दारावरील कोरीव काम व आतील सभामंडपाचे सहा पाषाणी स्तंभ प्राचीन शिल्पकलेचा अत्युत्क्रुष्ट नमुना आहे.या खांबांची उंचीसुमारे साडेसहा फूट असून त्याचा मध्यवर्ती घेर ही जवळजवळ तेवढाच आहे. प्रत्येक खांबांच्या मध्यावर देवादिकांच्या सुंदर मूर्ती वर्तुळाकार कोरलेल्या आहेत. देवालयाची रचना दरवाज्यावरील आणि खांबावरील नवाग्रहादी देवतांच्या मूर्ती व कोरीव काम अत्यंत सुबक व मनोहर असून त्यांचे बारकाईने संशोधन करण्यासारखे आहे.


वालावल गावाचे ६ व्या शतकातील नाव बल्लावल्ली होते. गावाला लागून असलेले दाट जंगलांनी वेढलेले डोंगर, दर्‍या, गावाच्या उत्तरेकडून वहाणारी कर्ली नदी यामुळे प्राचीन काळापासून हे गाव एखाद्या वनदुर्गाप्रमाणे दुर्गम होते. त्यामुळे प्राचीन काळापासून राजेरजवाडे, या भागातील अधिकारी यांनी या गावाचा आसरा घेतलेला आहे. इ.सनाच्या ११ व्या शतकात शिलाहार राजांचे या ठिकाणी वास्तव्य होते. नंतर विजयनगरच्या काळापासून बहामनी व नंतर विजापूरच्या राजवटी पर्यंत प्रभूदेसाई घराण्याकडे कुडाळ महालाची जहागिरदारी होती. त्यांचे वास्तव्यही वालावल गावात होते. इ.सनाच्या ११ व्या शतकात मुसलमानांनी गोवा काबीज केला. त्यावेळी गोव्यातील पेडणे महालातील हरमळ गावातून श्री देव नारोबाची मुर्ती ब्राम्हणांनी वालावल गावात आणली. त्यावेळी चंद्रभान व सूर्यभान हे वीर पुरुष याठिकाणी अधिकारी होते. त्यांनी नारायणाचे मंदिर बांधून वालावली गावाचे उत्पन्न मंदिराला दिले. मंदिरा समोरील दिपमाळांच्या मध्ये मंदिराची स्थापना करणार्‍या कल्याण पुरुषाची देवळी बांधण्यात आली आहे. लक्ष्मी नारायण मंदिराच्या स्थापनेचा काळ साधारण इ.स.१३५० ते १४०० च्या दरम्यान असावा. मंदिराची बांधणी चालुक्य पध्दतीची असून कालौघात मुळ मंदिराच्या बांधकामात भर पडत गेली. विलोभनीय सृष्टीसौंदर्य, मनाला भुरळ घालणारा इथला नयनरम्य परिसर, जीवनाला जलसंजीवनी देणारी कर्ली नदी ! आणि या अशा मांगल्याची, पवित्रतेची जपणूक करणारे श्री लक्ष्मीनारायण मंदिर नजिकच श्रीदेव रवळनाथ, उंचावर वसलेले व तेथून सुमारे तीन-चार कि.मी. लांब असलेले माऊली मंदिर! सारेच अविस्मरणीय!
दंतकथेनुसार श्री नारोबा व माऊली हे भाऊबहीण तिर्थयात्रेला चालले होते. वाटेत वालावल गावी कुपीच्या डोंगर पठारावर (सड्यावर) माऊलीला तहान लागली म्हणुन श्री नारोबा पाणी आणण्यासाठी दरीत (गावात) उतरला. तेथील घरातून वड्याचा स्वयंपाक चालू होता. त्या वासाने नारोबाची भूक उफाळून आली. माऊलीला विसरून तो तिथेच जेवला. पोट भरल्यावर त्याला माऊलीची आठवण झाली. पाणी घेऊन भीत भीतच तो डोंगरावर गेला. नारोबा वेळेवर पाणी घेऊन आला नाही म्हणून माऊलीला खुप राग आला होता. रागाच्या भरात तिने नारोबाच्या श्रीमुखात दिली. (श्री नारोबाच्या मुर्तीच्या गालावरील खडडा याची खुण म्हणून दाखवतात.) या भांडणामुळे पुढे न जाता माऊली तिथेच राहीली.माऊलीचे देवालय पर्वती म्हणून सड्यावर बांधलेले आहे. (या ठिकाणी नवरात्रोत्सव होतो.) श्रीनारायणाचे मंदिर गावात आहे. दरवर्षी वैकुंठ चतुर्दशीस नारोबा, माऊलीस पाणी घेऊन जातो (श्रीनारायणाची पालखी पाणी घेऊन माऊली मंदिरात जाते.)