शिळ्या भाताच्या रेसिपीज

सर्वसाधारण खाणारी तोंडे किती, याचा अंदाज घेऊनच तितका भात शिजवला जातो. मात्र, कधी अंदाज चुकतो किंवा कुणी भात जेवले नाही, की भात उरतो. अशा आदल्या दिवशीचा उरलेला भात कसा संपवावा हा मोठा प्रश्नच! कारण असा शिळा भात ऑफिसला जाणा-यांना डब्यात देता येत नाही, तसेच दुपारपर्यंत तो आणखी शिळा होऊन पांबण्याचीही शक्यता असते.  पण, या सर्व समस्यांवर चविष्ट उपाय ठरणा-या खालील रेसिपीज् पाहा तरी एकदा करुन!!

शिळ्या भाताचे थालीपीठ

साहित्य – १ वाटी शिळा भात, १ बारीक चिरलेला कांदा, १ बारीक चिरलेले टॉमेटो, तांदळाचे पीठ, गव्हाचे पीठ, चणा डाळीचे पीठ (तिनही समप्रमाणात एकणू २ वाट्या), लाल तिखट, मीठ, धणे-जिरे पावडर, कोथिंबीर, आंबट ताक, तेल

पाककृती

  • वरील सर्व साहित्य भातामध्ये एकत्र करुन घ्यावे. त्यामध्ये २ ते ३ चमचे आंबट ताक मिसळावे.
  • हे मिश्रण जाडसर होईल इतके पाणी त्यामध्ये मिसळावे.
  • त्यानंतर तव्यावर थोडे तेल गरम करुन, त्यावर थालीपीठ थापावे व वरुन झाकण देऊन थोड्यावेळाने थालीपीठ उलटावे.
  • थालीपीठ दोन्ही बाजूंनी खमंग भाजून घ्यावेत व तसेच गरमागरम चटणी किंवा सॉससोबत सर्व्ह करावेत.

शिळ्या भाताचे कटलेट्स

साहित्य – १ कप शिळा भात, १ टि.धणे पावडर, १ टि. जिरे पावडर, १ टि.गरम मसाला, १/४ चमचा हळद, १ चमचा लाल तिखट, मीठ, हिंग, ७ ते ८ लसूण पाकळ्या, १ इंच आले, कोथिंबीर बारीक चिरुन, १/२ वाटी बेसन, २ टे.स्पू.कॉर्न फ्लॉवर, १ वाटी रवा, तेल

पाककृती

  • भातामध्ये धणे-जिरे पावडर, गरम मसाला, हळद, लाल तिखट, मीठ, हिंग, आलं लसूण पेस्ट, कोथिंबीर मिक्स करावी.
  • त्यामध्ये बेसन मिसळावा व मिश्रण नीट मळून घ्यावे. आता, त्यात कॉर्न फ्लॉवर मिसळून पुन्हा मिश्रण चांगले एकजीव करुन घ्यावे.
  • भाताचे लहान गोळे करुन घ्यावेत. त्यावर थोडा दाब देऊन, त्यास चपट आकार द्यावा.
  • कढईत तेल तापत ठेवावे. आता, कटलेट्स दोन्ही बाजूंनी रव्यात घोळवून, तापलेल्या तेलात सोडावेत.
  • साधारण तपकिरी रंगाचे होईस्तोवर खरपूस तळून घ्यावेत व गरमगरम सॉस सोबत सर्व्ह करावेत.

 दही भात 

साहित्य – २ वाटी शिळा भात, २ चमचे तेल, १/२ चमचा मोहरी व जिरे, ३ ते ४ कडीपत्त्याची पाने, २ हिरव्या मिरच्या, १/२ चमचा साखर, कोथिंबीर बारीक चिरुन, १ वाटी घट्ट दही, १/४ वाटी दूध, मीठ.

पाककृती

  • भात, दही, दूध व मीठ एकत्र करुन घ्यावे. फोडणीसाठी लहान कढईत तेल तापवून त्यामध्ये मोहरी व जिरे घालावे. नंतर त्यात कडीपत्ता, मिरच्या(चिरुन) घालाव्यात.
  • लगेचच फोडणी भाताच्या मिश्रणामध्ये घालून सगळं मिश्रण नीट एकत्र करुन घ्यावे. वरुन कोथिंबीर घालावी.
  • कैरी किंवा लिंबाच्या लोणच्यासोबत तयार दही भात सर्व्ह करावा.

उरलेल्या शिळ्या भाताचा दुस-या दिवशी फोडणीचा भात, हे ठरलेले समीकरण थोडे बाजूला सारुन, वरील रेसिपीज् नक्की करुन बघा! यामुळे, शिळा भात फुकट जाणार नाहीच, उलट या चविष्ट रेसिपीजमुळे आणखी चवीने फस्त होईल!

शिळ्या भाताचे वडे

घरच्याघरी शिळ्या भाताचे वडे करून खा. ही रेसिपी एकदम सोपी आहे. साधारण दोन वाट्या शिळा भात घ्या. चवीनुसार हिरव्या मिरच्या, ५-६ लसूण पाकळ्या, कोथिंबीर आवडत असेल तर तीही घ्या. आल्याचा छोटा तुकडा, एक छोटा चमचा जिरेपूड, कढीपत्ता, थोडासा लिंबाचा रस, चवीनुसार मीठ व चिमूटभर साखर हे जिन्नस घ्या.

वड्याच्या पिठाचं आवरण करण्यासाठी बेसन पीठ, तांदळाची पिठी, चवीनुसार मीठ आणि अर्धा चमचा जिरं घ्या. वड्याच्या आवरणासाठी बेसन भिजवून घ्या. भिजवताना दोन चमचे तांदळाची पिठी, चवीनुसार मीठ, कडकडीत तेलाचं मोहन व जिरं घाला. भात हातानं मोकळा करा व मळून एकजीव करा. त्यात आलं-मिरची-लसणीचा ठेचा, कोथिंबीर बारीक चिरून, मीठ व लिंबाचा रस, जिरंपूड घालून एकत्र करा. त्याचे वडे थापून बेसनात भिजवून गरम तेलात मध्यम आचेवर तळा. हे वडे अतिशय कुरकुरीत आणि खमंग होतात. ज्यांना बटाटेवडे खायचे नसतील त्यांच्यासाठीसुद्धा हा चांगला पर्याय आहे. ओल्या नारळाच्या चटणीबरोबर हे वडे खा.

Read more Recipes on the pages below:

WATER

आपणास माहित आहे की मानवी शरीर 60% पाण्याने बनलेले आहे? हायड्रेशन टिकवण्यासाठी पाण्याचा वापर करणे अत्यावश्यक आहे. Bottled Water, ते Mineral Water असो ह्याची आपल्या सोयीसाठी योग्य ती निवड आपल्या हाती आहे. Mineral water आणि Bottled water, यांच्यातील फरक माहित आहेत काय?

Drinking Water

Drinking water is the packaged sealed water that is safe, clean and potable for human consumption. Although drinking water is safe and clean, it is also chemically treated.

It is treated to eliminate microbial hazard, most of the time with chlorination. Due to the fact that it may not contain sufficient minerals.

Mineral Water

Mineral water is usually bottled water that contain minerals or other dissolved substances obtained from naturally occurring springs, like lakes, rivers or wells, which are places where the rich minerals are available.

Mineral water is a good source of nutrients to provide body with extra benefits. As mineral water undergoes many processes, the price become slightly higher than drinking water.

Approximately over 3000 varieties of bottled mineral water are sold worldwide.

 

The following table offers a good comparison between the two:

 

MINERAL WATER

DRINKING WATER

Description Mineral water contains minerals or other dissolved substances for therapeutic or taste altering value Drinking water is sealed water that is safe, clean & potable for human consumption
Chemically Treated No Yes
Filtration Process There are processes for filtration but the natural water content remain intact Drinking water is chemically treated
Shelf Life The shelf life is longer because the water is pure and has not been chemically treated. It has a shorter shelf life

Be it mineral or drinking water, it is  important to drink regularly throughout the day. Here are some tips on how to save money when buying bottled water:

3 Types of Water

Packaged water sold to the public has to be officially authorised as being suitable for human consumption. The Codex Alimentarius – the internationally recognised set of food standards – distinguishes three categories: Natural Mineral Water, Spring Water and Prepared Water.

1) Natural Mineral Water: Pure And Untouched

Natural mineral water comes from underground sources that are guaranteed to be protected from risks of pollution. They are characterised by their mineral salt content – each type of mineral water has them in specific proportions.

The conditions under which the water is collected guarantee its microbiological purity and chemical composition. It has to be packaged close to the point of emergence of the source and it is forbidden to subject it to any form of treatment, other than carbonation and the removal of certain minerals, such as iron and manganese. Natural mineral waters are allowed to claim medicinal properties. Natural mineral waters account for a significant share of our local brands in emerging markets.

2) Spring Water: Defined By Its Origin

Spring water comes from a specified source, usually underground but occasionally on the surface, and has not passed through any type of community water system.

To avoid any kind of pollution or contamination, it is subject to protection within a set of vulnerability perimeters. It is certified to be consistently fit for human consumption at the source and is kept in that state until bottling occurs. Except for a small number of authorised processes, it cannot receive any modification or treatment.

Spring water constitutes the leading product type for our local brands in the United States, as well as the majority of our local brands in other markets outside Europe.

3) Prepared Water: Ensuring That Drinking Water Is Safe

Prepared water can originate from any type of water supply, including municipal water supply systems. It can be treated in any way that modifies the original water to comply with chemical, microbiological and radiological safety requirements stipulated for pre-packaged water.

In many emerging countries, the concept of water purity is synonymous with safety. In these countries, prepared water is the standard form of water for human consumption. According to local legislation, it is identified on the label as “Purified Water” or “Drinking Water”.

Packaged Drinking water brands in Indian market

 

Mineral water brands in Indian market

 

 

 

 

 

 

 

(So if you want to check next time whether you are buying packaged drinking water or natural mineral water then kindly refer to BIS code. BIS has published two Indian Standards for Packaged Drinking Water namely IS 13428 for Packaged Natural Mineral Water and IS 14543 for Packaged Drinking Water)

Benefits Of Drinking Water

Keeping hydrated is crucial for health and well-being, but many people do not consume enough fluids each day.

 IT LUBRICATES THE JOINTS

Cartilage, found in joints and the disks of the spine, contains around 80 percent water. Long-term dehydration can reduce the joints’ shock-absorbing ability, leading to joint pain.

 IT FORMS SALIVA AND MUCUS

Saliva helps us digest our food and keeps the mouth, nose, and eyes moist. This prevents friction and damage. Drinking water also keeps the mouth clean. Consumed instead of sweetened beverages, it can also reduce tooth decay.

 IT DELIVERS OXYGEN THROUGHOUT THE BODY

Blood is more than 90 % water, and blood carries oxygen to different parts of the body.

 IT BOOSTS SKIN HEALTH AND BEAUTY

With dehydration, the skin can become more vulnerable to skin disorders and premature wrinkling.

 IT CUSHIONS THE BRAIN, SPINAL CORD, AND OTHER SENSITIVE TISSUES

Dehydration can affect brain structure and function. It is also involved in the production of hormones and neurotransmitters. Prolonged dehydration can lead to problems with thinking and reasoning.

 IT REGULATES BODY TEMPERATURE

Water that is stored in the middle layers of the skin comes to the skin’s surface as sweat when the body heats up. As it evaporates, it cools the body in sport. Some scientists have suggested that when there is too little water in the body, heat storage increases and the individual is less able to tolerate heat strain. Having a lot of water in the body may reduce physical strain if heat stress occurs during exercise. However, more research is needed into these effects.

THE DIGESTIVE SYSTEM DEPENDS ON IT

The bowel needs water to work properly. Dehydration can lead to digestive problems, constipation, and an overly acidic stomach. This increases the risk of heartburn and stomach ulcers.

IT FLUSHES BODY WASTE

Water is needed in the processes of sweating and removal of urine and feces.

IT HELPS MAINTAIN BLOOD PRESSURE

A lack of water can cause blood to become thicker, increasing blood pressure.

THE AIRWAYS NEED IT

When dehydrated, airways are restricted by the body in an effort to minimize water loss. This can make asthma and allergies worse.

IT MAKES MINERALS AND NUTRIENTS ACCESSIBLE

These dissolve in water, which makes it possible for them to reach different parts of the body.

IT PREVENTS KIDNEY DAMAGE

The kidneys regulate fluid in the body. Insufficient water can lead to kidney stones and other problems.

IT BOOSTS PERFORMANCE DURING EXERCISE

Some scientists have proposed that consuming more water might enhance performance during strenuous activity.  More research is needed to confirm this, but one review found that dehydration reduces performance in activities lasting longer than 30 minutes.

 WEIGHT LOSS

Water may also help with weight loss, if it is consumed instead of sweetened juices and sodas. “Preloading” with water before meals can help prevent overeating by creating a sense of fullness.

 IT REDUCES THE CHANCE OF A HANGOVER

When partying, unsweetened soda water with ice and lemon alternated with alcoholic drinks can help prevent overconsumption of alcohol.

FLAVOURED WATER

A category of beverage marketed as water which contains an array of additional ingredients, including natural and artificial flavours, sugar, sweeteners, vitamins, minerals and other “enhancements”. Most enhanced waters have fewer calories than similarly sized non-diet soft drinks.

8 FLAVOURED WATER RECIPES

For All Options:

  • 5 cups water
  • 1 cup ice cubes optional

 1) For Strawberry, Basil and Lemon:

  • 1/2 cup strawberries stemmed and sliced, fresh or frozen
  • 5 large fresh basil leaves torn
  • 1 lemon thinly sliced

 2) For Honeydew, Cucumber, and Mint:

  • 1/2 cup honeydew cubes
  • 1 cucumber thinly sliced
  • 10 fresh mint leaves torn

3) Blackberries, Orange, and Ginger:

  • 1/2 pint blackberries
  • 1 orange thinly sliced
  • 1 (2-inch) piece ginger peeled and thinly sliced

 4) Blueberry, Lemon, and Rosemary:

  • 1/2 pint blueberries
  • 1 lemon thinly sliced
  • 4 sprigs fresh rosemary

 5) Pineapple, Coconut, and Lime:

  • 1 cup pineapple chunks, fresh or frozen
  • 1 cup coconut chunks, fresh or frozen
  • 1 lime thinly sliced

6) Watermelon, Kiwi, and Lime:

  • 1 cup watermelon cubes
  • 1 kiwi diced or cut into circles
  • 1 lime sliced into circles

7) Grapefruit, Pomegranate, and Mint:

  • 1 grapefruit thinly sliced
  • 1/2 cup pomegranate seeds
  • 10 mint leaves torn

8) Mango, Raspberry, and Ginger:

  • 1 mango peeled and cubed
  • 1/2 pint raspberries
  • 1 (2-inch) piece ginger peeled and thinly sliced

TEA STORY

चहा कोठून आला आपणास माहित आहे का?

आपल्या दिवसाची सुरुवात होते, ती एक कप चहाने. हाच एक कप आपल्या दिवसाची एकदम फ्रेश सुरुवात करतो. चहाच्या एका कपावरच मोठ-मोठी कामे होतात, नाहीच झाली तर शेवटी ‘चाय-पाणीच’ द्यावे लागते. दोन कटिंग मैत्रीचे बंध अधिक घट्ट करण्यास मदत करतात. ‘चाय गरम चाय’च्या आरोळीने रेल्वे प्रवाशांची रात्र संपते आणि कपभर चहानेच आपला दिवस सुरू होतो. दिवसभर कामाने आलेली मरगळ एका कपाने कुठच्या कुठे निघून जाते. याच चहाची आम्हा भारतीयांना एवढी सवय झाली आहे की, आम्ही त्याला राष्ट्रीय पेयाचा दर्जा दिला आहे.

चहा एवढा भारतीय झाला आहे की जगभरातील एक प्रमुख निर्यातदार म्हणून भारताकडे पाहिले जाते. कदाचित, आपल्याला हेही माहीत नसेल की चहा हे परकीय भूमितून भारतात आलेले पेय आहे. चहात साखर विरघळावी आणि त्याला गोडी यावी, तशी गोडी चहाबद्दल भारतीयांच्या मनात निर्माण झाली आहे. त्यामुळेच अगदी उपवासातही ही गोडी सर्वांनाच हवी-हवीशी वाटते.

१५ डिसेंबर जागतिक चहा दिन साजरा करताना या तरतरीत चहाचा रंजक इतिहास माहीत करून घेणे गरजेचे वाटते. हा इतिहास साधा-सुधा नसून जगाला गवसणी घालणारा आहे. भारतात तर ‘चाय पे चर्चा’ पासून ‘चहावाला’पर्यंत आणि ‘चहाच्या कपातील वादळा’पासून ते ‘चलो एक चाय हो जाय’ पर्यंत चहा परवलीचा शब्द बनला आहे.

चहाचा जन्म

ख्रिस्तपूर्व २७३७ साली चिनी सम्राट शेन नुंग याने चहाचा शोध लावला असे मानले जाते. एकदा प्रवासात असताना सेवक त्याच्यासाठी पाणी उकळत होते. तेव्हा वाऱ्याबरोबर आलेली चहाची वाळलेली पाने त्यात चुकून पडली. तेच पाणी सम्राट प्यायला. त्याला ते आवडले आणि चहाचा जन्म झाला. काळाच्या ओघात तो एवढा वाढला की तो जगभरातील शौकीनांच्या घराघरात पोहोचला. चीनमध्ये तर ख्रिस्‍तपूर्व काळात चहावर मोठा ग्रंथही लिहला गेला.

बोस्टन टी पार्टी 

जगाच्या इतिहासाला कलाटणी देणारी घटना म्हणजे बोस्टन टी पार्टी. १७७३ मध्ये ब्रिटीश सरकारने  ईस्ट इंडिया संस्‍थेला कुठलाही कर न भरता अमेरिकन वसाहतींमध्ये चहा विकण्याची परवानगी दिली होती. पण वसाहतीमधल्या व्यापरांवर ब्रिटनचे असे नियंत्रण अमेरिकन राष्ट्रवाद्यांना मान्य नव्हते. त्याचा निषेध करण्यासाठी १६ डिसेंबरच्या रात्री तिनशे टन चहा समुद्रात फेकून दिला. या घटनेमुळे अमेरिकेच्या स्वातंत्र्यलढ्याला वेग मिळाला होता.

बोस्टनच्या बंदरात ज्या परिसरात ही घटना घडली. तिथे बोस्टन टी पार्टी म्युझियम उभारण्यात आले आहे. १६ डिसेंबर १७७३ च्या त्या रात्रीचा सर्व घटनाक्रम दरोरज पुन्हा उभा करण्यात येतो. त्यामुळे म्युझियमला भेट देण्याऱ्या पर्यटकांना या बोस्टन टी पार्टीमध्ये सहभागी होता येते.

भारतातला चहाचा इतिहास

ब्रिटिशांनी जरी चहा भारतात आणून त्याच्या व्यावसायिक शेतीस सुरुवात केली असली तरी भारतात चहाचा वापर त्याच्या आधीपासूनच केला जात होता. ऐतिहासिक नोंदी असे सूचित करतात की, इ.स.पू. ७५० पासूनच भारतात चहाचा वापर केला जात होता. १६ व्या शतकात भारतीय लोक चहाच्या पानांपासून भाजीदेखील बनवत होते.  

स्कॉटिश शोधक रॉबर्ट ब्रुसला १८२३ मध्ये एक मूलभूत शोध लागला, जेव्हा त्याने पाहिले की, ब्रह्मपुत्रा नदीच्या उत्तरेकडील  आदिवासी लोक चहाची लागवड करून त्याचे पेय बनवून पीत होते. आसामचे १८३४ मध्ये मनिराम दत्त उर्फ मनिराम देवन यांनी ही माहिती रॉबर्ट ब्रुस आणि त्याच्या भावाला दिली होती आणि त्यामुळे तो आसाममधील पहिला चहा उत्पादक बनला आणि १८३४ मध्ये मनिरामने उत्पादित केलेल्या चहाला अधिकृत चहा म्हणून मान्यता मिळाली. याच चहाची लागवड ब्रिटिशांनी व्यावसायिक पद्धतीने करायला सुरुवात केली.  १८३८ मध्ये भारतीय चहा पहिल्यांदाच लंडनला पोहचला. 

१८३५  साली दार्जिलिंग हा भाग इस्ट इंडिया कंपनीच्या अधिपत्याखाली आल्यानंतर १८५०  साली यशस्वीरीत्या चिनी चहाची लागवड  करण्यात आली. १८३५ साली, दक्षिण भारतातील नीलगिरी पर्वतरांगेत प्रथमच लागवड करण्यात आली. अशा प्रकारे आसाम, दार्जिलिंग आणि नीलगिरी भागात मोठ्या प्रमाणात चहाची लागवड करून भारत हा जगातला चीननंतर सर्वांत जास्त चहा उत्पादन करणारा देश ठरला आणि भारतीय चहा जगभर प्रसिद्ध झाला. भारतात प्रत्येक भागात उगवल्या जाणार्‍या चहाची चव आणि सुगंध पण वेगळाच असतो. आपल्या देशात सर्व प्रकारच्या चहाचे उत्पादन होते. मुख्यत: चार प्रकारचे चहा आपल्याकडे बनवले जातात.

भारतात इतक्या प्रकारचे चहा घेतले जातात ह्याची कट्टर चहाप्रेमींनाही कल्पना नसेल !

व्हाईट टी

व्हाईट टी

व्हाईट टी हा चहाचा सर्वात शुद्ध प्रकार आहे. ह्यावर अतिशय कमी प्रमाणात प्रक्रिया केलेली असते. ह्याचा रंग आणि चव दोन्हीही सौम्य असतात. ह्याची चव नैसर्गिकरीत्याच गोड आणि सुंदर असते.

ग्रीन टी

ग्रीन टी

आरोग्यासाठी अत्यंत उपयुक्त असा हा चहाचा प्रकार हल्ली ट्रेंडिंग आहे. जगात आणि त्यातल्या त्यात आशियाई लोकांत सुद्धा ह्याच प्रकारचा चहा सर्वात लोकप्रिय आहे. काही ठिकाणी ग्रीन टी मध्ये विविध प्रकारची फुले किंवा फळे घालून सेन्टेट आणि फ्लेवर्ड ग्रीन टी बनवण्याची पद्धत आहे. साध्या ग्रीन टीला सौम्य चव असते.

 

वूलॉन्ग टी

वूलॉन्ग टी

हा चिनी चहा आहे. हा चहाचा हा प्रकार चीनमध्ये प्रसिद्ध आहे आणि अनेक चायनीज हॉटेल्स मध्ये हा चहा मिळतो.

 

 

ब्लॅक टी

आपण सगळे जो चहा पीत मोठे झालो आहोत तोच हा ब्लॅक टी. हा चहा स्ट्रॉंग चवीचा असतो. आपल्याला हाच कडक चहा आवडतो. कडाक्याची थंडी असो की मरणाचा उकाडा, दूध व साखर घालून केलेला गरमागरम चहा बहुसंख्य लोकांच्या आवडीचा आहे.

काही लोक हाच ब्लॅक टी आईस टी म्हणून सुद्धा आवडीने पितात.

हर्बल टी

ह्या चहामध्ये कॅमेलिया झाडाची पाने नसतात. ह्या चहाचे तीन प्रकार आहेत. एक म्हणजे Rooibos tea दुसरा mate tea आणि तिसरा प्रकार म्हणजे हर्बल इन्फ्युजन्स होय. ह्यातील हर्बल इंफ्युजन्स मध्ये शुद्ध औषधी वनस्पती, फुले व फळे असतात.

Rooibos Tea

हा दक्षिण आफ्रिकन रेड बुश पासून तयार करतात. ह्या चहाला रेड टी असे म्हणतात. हा चहा अतिशय चविष्ट लागतो आणि अनेक प्रकारच्या फ्लेवर्समध्ये मिळतो. हा चहा गरमागरम किंवा चिल्ड पिता येतो.

Mate Tea

हा कॉफीप्रेमींचा आवडता चहाचा प्रकार आहे. कारण ह्या चहाची चव कॉफीसारखी असते. Mate हे अर्जेंटिना मध्ये उगवणारे एक जंगली झुडूप आहे. ह्या झुडुपाच्या पानांपासून चविष्ट चहा तयार होतो.

टी ब्लेन्डस

टी ब्लेन्डस

टी ब्लेन्डस म्हणजे अनेक प्रकारचे चहा एकत्र करून एक उत्तम चवीचा प्रीमियम प्रकारचा चहा तयार करतात.

 

तर असे हे चहाचे विविध प्रकार आहेत. जगात पेयांमध्ये पाण्यानंतर चहाचा क्रमांक लागतो. जसे वाईन टेस्टिंग हे मोठे काम असते तसेच टी टेस्टिंग हे सुद्धा एक मोठे काम असते. चहाप्रेमी ह्याकडे एक करियर ऑप्शन म्हणून बघू शकतात. चहा हा योग्य प्रमाणात घेतला तर आरोग्यासाठी चांगलाच आहे.

चहाचे फायदे जे तुम्हाला माहीत नसतील

जवळपास सगळ्याच्यांच दिवसाची सुरुवात चहाने होत असते. आपण चहा पितो… मात्र त्याचे काही फायदे आणि उपयोग आहेत, ते कदाचित आपल्याला माहीतही नसतील… चला तर पाहुयात, कसा ठरतो चहा बहुपयोगी…

केस चमकदार राहतात
ग्रीन टीच्या वापराने केस चमकदार बनू शकतात. ग्रीन टीसुद्धा त्याच झाडांपासून बनवली जाते ज्यापासून काळा चहा बनवला जातो. मात्र ग्रीन टी बनवण्याची पद्धत वेगळी असते. ग्रीन टीला ऑक्सिडाइज केलं जात नाही. त्यामुळे पानांमध्ये इलेक्ट्रॉनची संख्या जास्त असते. ते इलेक्ट्रॉन केसांना चमकवण्यास मदत करतात.

असा करा वापर
केस चमकदार बनवण्यासाठी, ग्रीन टीची तीन बॅग उकळत्या पाण्यात टाका. पाणी थंड झाल्यावर टी बॅग काढून घ्या आणि त्या पाण्याने केस धुवून घ्या. १० मिनिटानतंर केसांना कंडीशनर लावा. त्यानंतर केसांना येणारी चमक पाहण्यासारखी असते. तुम्ही केसांना गडदसुद्धा करू शकता, त्यासाठी ग्रीन टीऐवजी ब्लॅक टीचा वापर करावा.

 डोळ्यांना बनवा सुंदर
जर तुमचे डोळे सुजले असतील तर काळजीचं कारण नाही. वापलेले दोन टी बॅग तुमची समस्या दूर करू शकतात. तणाव, अॅलर्जी, जास्त दारू पिल्याने डोळ्यांना सूज येऊ शकते. मात्र, चहात असलेली कॅफीन सुजलेल्या डोळ्यांच्या नसा आणि स्किनला आराम देतात आणि तुमचे सूजलेले डोळे ठीक होतात.

असा करा वापर
डोळे बंद करून टी बॅग डोळ्यांवर १० मिनिटं ठेवा. त्यानंतर तुम्हाला झालेला बदल जाणवेल.

 सूर्यप्रकाशापासून वाचण्यासाठी
जेव्हा तुम्ही जास्त वेळ सूर्य प्रकाशात राहता, तेव्हा चेहऱ्यावर काळे डाग येण्याची शक्यता जास्त असते. अशा वेळी थंड टी ब‌ॅग चेहऱ्यावर प्रभावित जागी १० मिनिट ठेवावी. त्यानंतर झालेला बदल तुम्हाला दिसेल.

 गुलाबाच्या फुलांची सुंदरता वाढवा
चहाच्या पानांमध्ये आढळणारा टॅनिक अॅसिड गुलाबाच्या फुलाची सुंदरता आणि रंग वाढवण्यास मदत करतो. वापरलेल्या टी बॅग फाडून गुलाबाच्या झाडाच्या मुळाशी पसरवावी. त्याचा परिणाम फुलांवर होऊन फुले अधिक सुंदर होतात.

 इंजेक्शनचं दुखनं कमी करण्यासाठी
जर तुमची स्किन थोडी कडक असेल तर इंजेक्शन घेण्यापूर्वी इंजेक्शन घेण्याच्या जागी थंड टी बॅग ठेवा. काही वेळाने स्किन मऊ होईल. त्यामुळे इंजेक्शनचा त्रासही होणार नाही आणि कोणतही इन्फेक्शन होण्याची भीतीही राहणार नाही.

 पायांना बनवा सुंदर
जर दिवसभर काम करून तुमच्या पायांना दुर्गंधी येत असेल किंवा स्किनची समस्या असेल तर काळजी करण्याची गरज नाही. महाग स्प्रे खरेदी करण्यावर पैसे खर्च करण्याची गरज नाही.

असा करा वापर
कोमट पाण्यात टी बॅग टाका. पाणी थंड झाल्यावर त्यामध्ये पाय भिजवा. त्यामुळे पायांची दुर्गंधी तर जाईलच, त्याचबरोबर पायदेखील मऊ होतील.

 मुरूम आणि पुटकुळ्यांना द्या सुट्टी
चेहऱ्यावरील डाग, मुरूम यांपासून सुटका मिळवण्यासाठी ग्रीन टीचा वापर होऊ शकतो. ग्रीन टी स्किनमध्ये असलेले बेन्जॉईल प्रॉक्साइडला थांबवते, ज्यामुळे चेहऱ्यावर मुरूम, पुटकुळ्या येत नाहीत.

उन्हाळ्यात लाभदायक ३ चहाचे प्रकार

उन्हाळ्याच्या दिवसात सतत काहीतरी थंड खाण्याची इच्छा असते. पण चहाची सवय काही केल्या जात नाही. बहुतांश लोक त्यांच्या दिवसाची सुरूवात दूधाच्या चहाने करतात. पण उन्हाळ्याच्या दिवसात दूधाचा चहा आरोग्यास घातक असतो. हर्बल चहा आरोग्यास अत्यंत लाभदायक असते. हर्बर चहामध्ये अँटीऑक्सीडेंट्सचे प्रमाण मोठ्या प्रमाणात असतात. त्यामुळे कर्करोग, मधुमेह, उच्च रक्तदाब यांसारखी आजार दूर होण्याची शक्यता असते.

पुदीन्याची चहा 
पुदीन्याचे सेवन पोटासाठी फार उपयुक्त आहे. जगातील ज्या हर्ब्समध्ये सर्वात जास्त अँटीऑक्सीडंट्स असतात, पुदीना त्यापैकी एक आहे. पुदीन्यामध्ये विटामिन ए, मॅग्नीशियम, फॉलेट आणि आयरन भरपूर असतात. उकळत्या पाण्यामध्ये २ ते ३ चमचे पुदीन्याची पाने घाला. १५ मिनिटे ते उकळण्यासाठी ठेवा. त्यांनंतर ते मिश्रण गाळून प्या. गोड हवे असल्यास चहामध्ये एक चमच मध घाला.

तुळसीची चहा
तुलसीमध्ये आयुर्वेदिक गुणधर्म असतात. तुळसीमध्ये सुद्धा एंटीऑक्सीडेंट्स भरपूर प्रमाणात आसते. तुळसी ची चहा बनवण्यासाठी एक पॅन मध्ये एक कप पाणी घ्या आणि ते चांगले उकळेपर्यंत गरम करा. उबळ आल्यावर पॅनचे आचे काढून त्यात ६-७ तुलसीची पाने व्यवस्थित धुऊन घाला. 2 मिनिटे झाकून ठेवून नंतर चहा गाळून प्या. त्यामध्ये अर्ध्या लिंबाचे रस आणि एक चमच मध घाला. हा चहा आपल्या पोट, डोळे, यकृत, लिव्हर आणि हृदयसाठी खूप फायदेशीर आहे. दिवसातून २ वेळा चहाचे नियमित सेवन केल्याने तुम्ही वजनही कमी करू शकता.

गुलाबाच्या फुलाची चहाची  
गुलाबाच्या फुलांमध्ये अनेक प्रकारचे गुण असतात. गुलाबाच्या चहामुळे रोग प्रतिकारक क्षमता वाढते. गुलाबाची चहा प्यायल्याने त्वचेवर चमक वाढते. गुलाबमध्ये विटामिन ए, व्हिटॅमिन बी 3, व्हिटॅमिन सी, व्हिटॅमिन डी आणि विटामिन ई यांसारखे गुणधर्म असतात. गुलाबाची पाने शरीराची चरबी कमी करण्यात मदत करतात.

गुलाब की चहा बनवण्यासाठी दीड कप पाणी घ्या आणि त्यात एक ताज्या गुलाबची पाने घाला. आता १ मिनिटांपर्यंत जलद आचेवर उकळत ठेवा नंतर ३ मिनिटे चहा झाकून ठेवा. त्यानंतर चहा गाळून प्या.

संदर्भ इंटरनेट

To #Join #Maitree #Whatsapp #Group click the link: https://bit.ly/2A4svIr

Like & Follow us on FB: https://www.facebook.com/pg/harshagardenrestaurant

 

INDIAN CURRIES THAT CAN BE PREPARED WITHOUT VEGETABLES

There are often when we do not want to put in the effort that cooking requires but still want to have something delicious. After running out of instant noodles, the only way left with us is to cook something with as few ingredients as possible but, must taste great. Luckily, we have some dishes for you from the states of Rajasthan and Punjab that are loaded with flavours and also use almost no vegetables. Just some indispensable veggies like onions, ginger and garlic can rarely be kept out of food if we cook food without other vegetables. Both these states are among major agricultural states in India and have a large population of farmers. With adverse weather conditions and lack of fresh and delicate vegetables, it is more of a necessity rather than a choice to prepare food without them. But the lack of ingredients should never be the reason for your food to be flavourless. So, here are some delicious recipes that you can make in no time:

 Papad Ki Sabzi: Papad ki sabzi is a Rajasthani delight and is savoured widely in various cities in Rajasthan. With time, this delicacy is gaining fame among people from other states too. It is also one of the easiest dishes to prepare when you run out of vegetables or just don’t want to put in the extra effort. To begin, finely chop 1 onion and mince 1 tbsp of ginger and garlic paste. Now heat 2 tbsp of oil in a pan and 1 tsp of jeera or cumin seeds in it. Now add the ginger-garlic mince and stir for about 30 seconds. Now add in the chopped onions and let them cook for about 3 minutes. Add in 1 tsp of garam masala, 1 tsp red chilli powder, ½ tsp haldi powder and 1 tsp coriander powder. Give it a good mix and add ½ cup beaten curd and let it simmer for about 2 minutes or until the oil comes to the surface. Meanwhile, take 2 papad and roast them on a high flame until crisp. Be careful while doing this and try not to burn the papad. Now, break the papad into big bite-sized pieces and add to the curry. Mix thoroughly and serve!

Boondi Ki Sabzi: Boondi curry or boondi ki sabzi is yet another delightful curry dish that can be prepared with

minimal and basic ingredients available in your kitchen. Just like boondi raita, this curry is also loved by people of all ages. To begin making Boondi Curry, heat some oil in a pan and add 1 tsp of cumin seeds to it. Finely chop one onion and add it to the pan with some ginger and garlic paste and stir. Let this cook for 1 minute and then add ½ tsp of garam masala, 1 tsp of red chilli powder, ½ tsp of haldi powder and salt as per your taste. Let this cook and add 1 tbsp of malai to the pan along with ½ cup milk. Let this cook for 1 minute and add ½ cup of water. Once this mixture comes to a boil, add boondi and turn the flame off. Enjoy with fresh rotis or parathas.

 Gatte Ki Sabzi: A fresh and delicious Gatte ki sabzi goes a long way with its unique flavour and smart preparation. To make Gatte ki sabzi, we will begin by preparing Gatte and for that, add 1 cup besan in a bowl and add ½ tsp of carom seeds, ½ tsp or coriander seeds, ¼ tsp haldi powder, ½ tsp Kashmiri red chilli powder, ½ tsp of salt, 2 tbsp of ghee, 1 pinch hing, 2 heaped tbsp of curd, mix all these ingredients to form a stiff dough. You can add 2 tbsp of water also to combine it nicely. Now that you have a smooth dough, take small balls out of it and roll them into thick and long cylinders. Boil 3 cups of water and add 1 tsp of oil in it and add the long besan cylinders to it, let it boil for 10 minutes. Take another pan and heat 2 tbsp oil in it and add 1 tsp cumin seeds, 1 pinch hing, 1 tbsp ginger garlic paste. Let this cook for 30 seconds and add 1 finely chopped onion and 1 green chilli (optional) and stir it until the onions turn golden brown. Add 1 tsp of red chilli powder, ½ tsp of haldi and 1 tsp of coriander powder. Add 1 cup fresh dahi or curd and mix it thoroughly. Cover and let it cook until oil comes to the surface and the curd combines well. Meanwhile, take the boiled besan strings out and cut them into bite-sized pieces. Add these pieces to the pan and let it simmer on low flame for about 10 minutes. Keep stirring in regular intervals until everything is well combined. Your Gatte ki sabzi is ready to be served.

 Punjabi Kadhi: Straight from the state of flavours and richness, Kadhi is one thing that we all adore. While Kadhi is prepared in several ways all across the country, this recipe for Punjabi Kadhi is not just delicious but is also grandma approved. Kadhi is a mix of besan and curd, so to begin with, we will take 1 cup of curd and ½ cup of besan and mix it until a smooth paste is formed. Now add 1 tsp of red chilli powder, 1 tsp of haldi powder and some salt. Add 2 cups of water, mix everything well and keep this to boil on high flame. Meanwhile, we will begin making the Pakoras for Kadhi. It is not important to add different vegetables to your pakoras to make them delicious, it is about getting the spices right. Take 1 cup besan in a bowl and add 1 finely chopped onion, green chilli and 2 tbsp of ginger and garlic. To this, add 1 tsp of red chilli powder, salt to taste, 1 tsp garam masala and 1 tsp of coriander powder. Mix all these ingredients and add ⅓ cup water and it should form a semi-thick paste. Nor too thick, neither too watery. Heat 2 cups of oil in a Kadhai and start frying the Pakoras in batches and keep them aside. By this point, your kadhi should have thickened with all the simmering. For tempering, take a small pan and add some 2 tsp of ghee to it and add 7-8 cloves of garlic finely chopped, 1 dry red chilli and 1 ½ tsp of hing with ½ tsp of fenugreek seeds. Add this hot tempering mix to the kadhi and mix properly. Now add in your prepared Pakoras and your dish is ready to be served with some steamed rice!

Punjabi Chitt: Famous in most Punjabi and Rajasthani households, Punjabi Chitt is a ginger and garlic special dish that is usually had in winters to keep the chills away. It is healthy and tastes in a single bowl. To prepare Chitt, you need to put 2 tbsp of oil in a kadhai on high flame and add about 2 tbsp of finely chopped ginger and garlic to it. Roast them for about 15 seconds and add 1 tsp of red chilli powder, 1 tsp of haldi powder, salt to taste and 2 tbsp of malai. Mix this thoroughly and add 1 cup of milk to and 1 cup of water. Let it come to a boil and your Chitt is ready to be served with hot, fully blown rotis

 

 

Dahi Ki Sabzi: A quick, easy and yummy recipe prepared with curd, Dahi ki sabzi is also low on calories. It is one of those recipes that get prepared in a jiffy. To begin with, chop an onion, ginger and 1 green chilli and keep them aside. To a pan, add some oil and add in the 1 tsp of cumin seeds with onion, ginger and green chillies. Let this cook for 2 minutes and add 1 tsp of red chilli powder, salt as per taste, ½ tsp haldi powder, 1 tsp coriander powder and 1 tsp garam masala. Add 1 cup of curd or dahi to this and mix properly. If you want a thin gravy, you can add some water but if this consistency works for you then just garnish it with coriander leaves and you are good to go!

Courtesy Internet

 

THE ULTIMATE COMFORT FOOD- “तूप मेतकुट भात”

Metkut /Metkut Bhaat (मेतकुट / मेतकुट भात) Is an Ultimate Comfort Food. Metkut is an age old traditional recipe passed down through generations in the Maharashtrian household. It is a simple grounded powder made from different types of dals, grains and spices which are dry roasted and then grounded to a fine powder. Whenever anyone falls sick with fever in Maharashtrian homes, they are given metkut rice. When one has fever, rice is the best food to eat since it is easy to digest. At home we cook rice with lots of water, mix it with metkut, ghee and salt to taste. This type of rice preparation is called “Gurgutya Bhaat” (गुरगुट्या भात). Add a dash of lemon pickle to it to raise the yummy quotient. This is also a delicious one pot meal. Sometimes just use the water of cooked rice called in Marathi as “Pej” (पेज), add a little bit of metkut to it, some ghee and have it as a soup. This is a lazy recipe of soup that can prepared when in a mood for something healthy, nourishing and needs minimal effort. Do try it when it’s raining outside.

  • Ingredients: 
    • 2 cup Chana Dal
    • 1/2 cup Udad Dal
    • 1/4 cup Moong Dal
    • 1/4 cup Rice Grains
    • 1 tbsp Turmeric powder
    • 1 tbsp Red chili powder/ black pepper powder
    • 1 tbsp Hing/Asafoetida
    • 1 tbsp Grated Soonth/Dry Ginger
    • 1 tbsp mustard seeds (use red mustard seeds)
    • 1 tbsp Cumin seeds
  • Method
    • Heat a pan. Dry roast all dals except moong dal, rice separately.
    • Do not roast these together as dals and grains different timings to get nicely roasted. Let it cool.
    • Dry Roast red mustard seed with Moong Dal.
    • Turn off the heat. While the pan is hot warm up the spices – Turmeric powder, Hing /Asafoetida, red chili powder, dry Ginger.
    • Once cooled down, grind all roasted ingredients and Spices in a grinder till fine powder, separately.
    • Mix the spices and dal powder well. Sieve to get a fine powder. Store in an air tight container.

Some other serving suggestion using Metkut

  1. In curd add Metkut, chopped coriander & onion, pinch of salt, temper this with tsp of ghee, a different raita is ready..
  2. Toast of bread slice, apply home made butter, sprinkle metkut, and salt, eat when toast is hot
  3. You can add this powder to your chivda
  4. Make a metkut pohe by using this powder.

Health Benefits of Metkut

  1. Metkut is low in calories and high in iron, folate and an excellent source of protein and dietary fiber.
  2. It helps to prevent constipation and other digestive disorders like IBS.
  3. It is an excellent source of protein for vegetarians and vegans.
  4. Dietary fiber helps to reduce blood cholesterol levels and lower risk of heart disease.
  5. Magnesium is a mineral used in building bones and muscles.
  6. It helps to boost metabolism and help keep blood vessels healthy.
  7. It has antioxidant properties that ease inflammation.

संदर्भ इंटरनेट  

INTERESTING FACTS RELATED TO INDIAN FOOD

Food. Everyone loves it, everyone has it. Everyone even talks about it. Food is something we can talk about for hours and hours. You might know different dishes and their recipes. But how much do you know about the history of Indian food? Or how many Indian food-related facts are you aware of? Here are 15 interesting facts related to Indian food you might not know:

SIX DIFFERENT TASTES: If you think spicy is all there is to Indian food, think again! According to food theory, all Indian food is made up of six primary tastes or rasas – sweet (madhura), salty (lavana), sour (amala), pungent (katu), bitter (tikta) and astringent (kasya).

1. India is rightly called the Land of Spices. No country in the world produces as many varieties of spices as India.

2. Greek, Roman and Arab traders have contributed a lot to the first foreign flavours in Indian cuisine. Who did you think brought the amazing saffron to India?

3. Staple ingredients of Indian cuisine like potato, tomato and chilli don’t have Indian origin. They were brought to India by the Portuguese.

4. Not only this, the Portuguese also introduced us to refined sugar. Before that? Fruits and honey were used as sweeteners in Indian food.

5. Here comes a blow! Our very favourite Chicken Tikka Masala, a popular dish in India, is not Indian. It was invented in Glasgow, Scotland!

6. The first Indian restaurant in the USA was opened in the mid 1960s. Today, there are around 80,000 Indian restaurants in America.

7. Very little is known about the food and eating habits of the earliest Indian civilization, Indus Valley Civilization, because the ancient language has not been deciphered yet.

8. According to Indian Food Theory, our food has 6 different flavours: sweet, salty, bitter, sour, astringent and spicy.

9. Who doesn’t like chutneys? Indian food is incomplete without this delicious side dish. But do you know the Britishers loved our chutneys as much as we do? In fact, they named one of the chutneys as ‘Major Grey’s’. It is still sold in India and is quite famous.

 10. Mithais are an important part of Indian cuisine and celebrations. Payasam , one of the favourite sweet dishes of South India, is a must-serve at important ceremonies like weddings. According to South Indian tradition, a wedding is not over until Payasam is served.

11. Traditional Kashmiri cooking, Wazwan, reflects strong Central Asian influence. The unique thing about this cooking technique is that the spices are boiled, not fried. It gives the food a distinctive flavour and aroma.

12. Pepper is known as the king of spices because it goes well with everything. Mix it with salt and it becomes the classic combination we all love. Imagine how bland our food would taste without this spice.

13. Love eating dum pulao or dum biryani? Do you know how this style of cooking originated in India? Here’s the story:

The Nawab of Awadh was facing a shortage of food in his region so he ordered a meal to be cooked for all the poor in huge handis, covered with a lid and sealed with dough. This would help cook a lot of food with minimum resources, but who would have thought that this would eventually lead to a new style of cooking, now known as ‘dum’.

14. Indian food system classifies food into three categories – Saatvic (fresh vegetables and juice), Raajsic (oily and spicy food) and Taamsic (Meat and liquor).

  • Saatvic food leads you to higher states of consciousness.
  • Raajsic food is the foundation of activity and motion.
  • Taamsic food brings out negative feelings.

15. Strictly speaking, this is not a fact but this ‘cuisine map’ of India will definitely amaze you. It shows the huge and delicious varieties of food Indians indulge in.

Courtesy Internet

To #Join #Maitree #Whatsapp #Group click the link: https://bit.ly/2A4svIr for updates on #Offers / #Freebies / #Food #Knowledge / #Recipes and much more…

 

HISTORY OF RESTAURANT BUSINESS

FIRST RESTAURANT IN THE WORLD

Botín Restaurant – Exterior

Botín Restaurant has kept the flame burning for the past 293 years … literally. Ever since the doors opened in 1725, the oven has been sizzling continuously, never to be extinguished. First opened as an inn, the landmark eatery was founded in 1725 by French cook Jean Botín and his wife.

Botín Restaurant – Interior

It is the world’s oldest restaurant according to the Guinness Book of Records.Today, Botín is famed for its rustic Castilian cuisine, including succulent roast meats fired in an oven that’s close to 300 years old. According to deputy manager Luis Javier Sànchez Alvarez.

 

The recipes used today have been passed down from generation to generation, keeping the legacy of these traditional dishes alive. With the honor of being the oldest restaurant in the world, Alvarez hopes to keep the doors open for centuries to come.

 

When Did People Start Eating in Restaurants?

People have been eating outside of the home for millennia, buying a quick snack from a street vendor or taking a travel break at a roadside inn for a bowl of stew and a pint of mead.

In the West, most early versions of the modern restaurant came from France and a culinary revolution launched in 18th-century Paris. But one of the earliest examples of a true restaurant culture began 600 years earlier and halfway around the world.

 

A Taste of Nostalgia: 5 of India’s Most Famous Pre-Independence Eateries

Tunday Kababi Lucknow

1.      Tunday Kababi, Lucknow:  

Globally famous for its exquisite Galouti kebabs, kormas and biryanis, Lucknow’s Tunday Kababi is believed to be established in 1905 by Haji Murad Ali, the one-armed star cook of the Nawab of Lucknow. Tucked away in the narrow gullies in the old area of Lucknow, the eatery still uses the same age-old intricate blends of spices to make its sensational non-vegetarian gourmet preparations.

 

2.      Indian Coffee House, Kolkata:

Indian Coffee House Kolkata

Tucked away amidst the dingy bylanes of College Street (Kolkata’s academic hub), Indian Coffee House has long been an intellectual hangout and meeting place for students (and ex-students) of the Presidency College and other institutions. Great personalities like Rabindranath Tagore, Amartya Sen, Manna Dey, Satyajit Ray, Ravi Shankar and several others frequented this place. Mutton cutlet and chicken kabirazi are the must haves on the still-very-cheap menu.

 

 

3.      Britannia and Co, Mumbai

Britannia and Co Mumbai

One of the Mumbai’s most loved restaurants, Britannia first opened its doors to British officers stationed in the Fort area in 1923. A cult restaurant, Britannia is where Mumbaikars head to when they are need for some seriously traditional Parsi fare. The place still retains its age-old charm and heritage furniture with the added bonus being the personal touch of the current owner, the immensely charming Boman Kohinoor, who hangs around making small talk and personally taking orders. Must-trys include their outstanding Mutton and Chicken Berry Pulav.

  4.      Leopold’s Cafe, Mumbai

Leopold Cafe Mumbai

Established in 1871, Leopold’s (popularly known as Leo’s) is one of Mumbai’s most iconic cafes and a must visit for anyone who visits the maximum city. A symbol of the old world charm of Bombay, Leopold’s also plays a central role in the 2003 novel by Gregory David Roberts, Shantaram. The restaurant is always abuzz with people indulging in scrumptious meals that include everything from burgers with beer to decadent desserts.

 

 

 

Dorabjee and Sons, Pune

5.      Dorabjee and Sons, Pune

A charming, old restaurant in Pune, Dorabjee and Sons was started by Dorabjee Sorabjee back in 1878. Initially a humble little tea stall, the eatery soon started serving traditional lunches that quickly became popular. A little restaurant with a simple exterior, Dorabjee and Sons uses time-tested recipes handed down through generations to create signature Parsi specialties such as Dhansak, Patrani Machchi and Salli Boti.

 

 

 

To #Join #Maitree #Whatsapp #Group click the link: https://bit.ly/2A4svIr for updates on #Offers / #Freebies / #Food #Knowledge / #Recipes and much more…

Courtesy Internet

असे ७ चायनीज पदार्थ कि जे भारतात खूप प्रसिद्ध आहेत कि जे चायना ने ऐकलेले सुद्धा नाहीत

While the Chinese have been visiting India for millennia in search of Buddhist teachings, Yang Tai Chow was the first recorded Chinese to migrate to India for better material prospects. In 1778, he put down roots in Kolkata. Known at the time as Calcutta, it was the then-capital of British India and the most easily accessible metropolitan area from China by land.

As all immigrant communities tend to do, the Chinese assimilated Indian sensibilities and beliefs. They even acknowledged one of our goddesses, Kali, as their own, and offered noodles, chopsuey, rice and vegetable dishes in rituals as a sign of unity. And so it was with food that the Sino-Indian cultural fusion began.

About 85 years ago, the Indian culinary world was affected by a new cuisine. The first Indo Chinese restaurant Eau Chew opened in Kolkata.

Indian Chinese food wasn’t just served by restaurants big and small, but also by handcart owners, highway food stalls and mobile Chow Mein vans boasting imaginative names like Hungry Eyes and Dancing Stomach. Classic Mumbai street food now even has Chinese versions with “Chinese bhel” and “Sichuan dosa.”

Why is it so popular?

Quick to figure out that Indians love spicy, oily preparations, the Chinese merely masala-fried and greased their cuisine into a glutinous, winning combination.

He popped the fried chicken dumplings back into the sauce and gave it a quick stir so that the flavors came together and served it with steamed or fried rice. The customers loved it. As Nelson says, “word of mouth” spread the acclaim of this dish and today it is found in almost every menu that serves Chinese food in the country.

असे ७ चायनीज पदार्थ कि जे भारतात खूप प्रसिद्ध आहेत कि जे चायना ने ऐकलेले सुद्धा नाहीत.

कॉन्टिनेंटल आणि मेक्सिकनला मागे टाकत चिनी खाद्य हे भारतातील सर्वात लोकप्रिय परदेशी पाककृती आहे जे दुसर्‍या स्थानावर येते. असे दिसते आहे की आम्ही त्यांच्या देशाचा सन्मान करण्यापेक्षा त्यांच्या अन्नावर अधिक प्रेम करतो. पण ही कहाणी राजकारणाकडे वळण्यापूर्वी आपण येथे खाणारे चिनी पदार्थ खरे आहेत काय? उत्तर नाही आहे.जेव्हा चीनी परप्रांतीय कलकत्ता येथे स्थायिक झाले आणि स्थानिक चव अनुरुप एक पाककृती विकसित केले तेव्हा भारतीय चीनी खाद्यपदार्थाचा जन्म झाला. हे फक्त भारतापुरते मर्यादित नव्हते; स्थानिक लोकांच्या अभिरुचीनुसार पारंपारिक पाककृतींचे हे पुनर्जागरण अमेरिका, युरोप आणि दक्षिणपूर्व आशियात घडले ज्यामध्ये गरीब लोकांच्या कम्युनिस्ट काळापासून चीनी लोकांचे प्रचंड स्थलांतर झाले.जेव्हा आपण भारतातील चायनीज रेस्टॉरंटमध्ये जेवताना सर्वात लोकप्रिय डिश नेहमीच तळलेले नूडल्स, तळलेले तांदूळ, कोंबडी किंवा भाजीपाला काही मसालेदार जाड सॉसमध्ये भाज्या असतात ज्या भाज्या देखील मरतात तळल्या जातात. या सर्वांमध्ये काय समान आहे? ते सर्व चवने भरलेले आहेत आणि कित्येक साहित्य एकत्र करतात. हे आपल्याला थोडीशी भारतीय पाककृतीची आठवण करून देते?

1. Vegetarian Hakka Noodles.

Stir-fried noodles with sliced vegetables, and sometimes, egg. We eat it mixed with spicy sauces just like we eat chappati with subzi. Believe it or not, this dish is eaten as street food in the mainland, and is a quick and simple dish for mothers to get rid of leftover vegetables and noodles. Noodles are not always eaten as a part of a meal but if it is, it is eaten in a bowl in broth or in dry form with a thick sauce or paste to add some flavour. Mind you, the noodles are not stir fried. It’s like a meal in a bowl with chunks of vegetables, tofu and meat that add as side dishes. Condiments of dried chilli paste, chillies soaked in soya sauce and sweet chillies are served on the side in case the diner would like to customize the intensity of the flavour.

2. Vegetarian Manchurian.

The Manchurian, a.k.a, a ball of smashed cauliflower and sliced cabbage coated in flour and deep fried to be finally dunked in a thickened concoction of soya sauce. The far eastern cousin of the beloved kofta. “I love Manchurian with noodles”, declares Rajarshi, as he orders the dish in question at a vendor’s stall. Little does he know that Manchurian are a people in China who hail from the north-eastern part of the country. Perhaps in a parallel universe, the Chinese have developed a cuisine where Indian food is suited to their tastes. I wouldn’t be surprised if they love sweet and spicy chicken skewers called ‘punjabi’.

3. Sweet corn chicken soup.

The classic favourite that is now available in sachets. Pour in some hot water and you’re good to go. This sweetened soup with corn egg and chunks of chicken is not the same in China. In the mainland, soups remain thin and hearty as herbs and meats are braised to perfection. They are generally eaten with rice and make up a wonderful meal for those who are watching their weight. In India, a soup must be a starter to a Chinese meal.

4. Chilli chicken.

Deep fried chicken nuggets tossed in a thick concoction of soya sauce and spices galore. What else can we expect from Indian-Chinese food? Chicken dishes in China rarely come dunked in sauce. Since the Chinese don’t like to waste, the offal of the bird are usually used to prepare dishes like chilli chicken and they are dirt cheap. Chicken is roasted, barbequed (char sieuw) with  a sweet sauce or steamed. It is then neatly sliced and served with rice and condiments. This is a perfect example of how traditional food focuses on the main ingredient and doesn’t try to over power it with other flavours.

5. Chilli paneer.

The vegetarian substitute of chilli chicken, paneer is probably unheard of in China and is available as cottage cheese at fancy grocery stores. Tofu is popular in China and makes an appearance everywhere, even in dessert. The Sichuan province in China specialises in a dish called Mapo Tofu and it’s as simple as chilli paneer. The sauce is prepared from broad bean paste known as doubanjiang and Sichuan peppercorns.

6. Sweet and sour sauce.

Another popular gravy that is used for soups and sauces for chicken and vegetables. It’s made from tomato ketchup and chilli sauce. Sweet and sour sauce in china is dark and uses soya sauce as well as citrus fruits to get a sour taste. Agar and sugar are also added to get sweetness that is in perfect harmony with the tartness. It is best enjoyed with seafood.

7. American Chopsuey.

As kids we loved it! Crispy noodles with a thick sauce similar to sweet and sour and topped off with a fried egg. Crispy noodles are not foreign to China but make a rare appearance. To mark the lunar new year, families toss colourful and crispy noodles on a platter as a wish for prosperity. They also make an appearance in a hotpot of viscous soup that is filled with vegetables.

India and China are 2nd and 1st in the world when it comes to population respectively. But the food of both the countries is completely different. Let’s compare them

6 health issues Chinese food is giving you

We love Chinese food, especially the Indianised version! Noodles, rice, soups — name it and your mouth starts watering. But irrespective of its taste and how much we love eating it, you cannot neglect the fact that it can be unhealthy and can have adverse effects.

संदर्भ इंटरनेट 

To #Join #Maitree #Whatsapp #Group click the link: https://bit.ly/2A4svIr for updates on #Offers / #Freebies / #Food #Knowledge / #Recipes and much more…

जिलेबीचा इतिहास

तुमची आवडती जिलेबी “भारतीय” नसून खरोखर “पर्शियन” आयात आहे

कुणालाही मंत्रमुग्ध करण्याची आणि शेकडो तोंडात पाणी आणण्याचे सामर्थ्य जिलेबी मध्ये आहे. जिलेबी बनवण्याची प्रक्रिया खूप सुंदर आहे. गरम तेलात मस्त सुती कापडाचा तुकडा वापरुन ते गोड साखर पाकात टाकले जाते. हे म्हणणे चुकीचे ठरणार नाही की ही प्रक्रियाच लोकांना जिलेबीच्या प्रेमात पडण्यासाठी पुरेशी आहे.

जिलेबी हा नेहमीच भारतीय घरातील अविभाज्य घटक होता. आपल्या मोठ्या बहिणीचे लग्न असो वा दिवाळी साजरी, जिलेबी नेहमीच डिनर टेबलावर जाते.

जिलेबीचा जन्म भारतात झाला नव्हता परंतु त्याचा शोध पश्चिम आशियामध्ये लागला, जिथे याला झलबीया किंवा झोलाबिया म्हणून ओळखले जात असे. इराणमध्ये, झलाबिया हा सण-उत्सव होता, विशेष म्हणजे रमझानच्या इफ्तार इथल्या उत्सवांना. चांदीचा लेपित गोड आनंद सर्व लोकांच्या (गरीब /श्रीमंत) प्रसिद्ध आणि खायला जायचा..

१३ व्या शतकातील लेखक, मुहम्मद बिन हसन अल-बगदादी यांनी ‘किताब अल-तबिक’ या पुस्तकात त्या काळातील सर्व लोकप्रिय पदार्थांचे वैशिष्ट्यीकृत केले होते. या पुस्तकातच “झलबीया” ची रेसिपी प्रथम सांगितली गेली. या पुस्तकाच्या माध्यमातून, झलबीयाची कहाणी इराणमधून भारतात गेली. झलबीयाची ओळख भारतीय लोकांमध्ये झाली आणि जवळजवळ लगेचच त्याला बरीच प्रसिद्धी मिळाली. त्यानंतर त्या गोड कॉईलला ‘जिलेबी’ असे नाव देण्यात आले जे स्थानिक जलेबियाची उच्चारण आवृत्ती होती

प्रख्यात जैन लिपी (1450 CE) प्रियांमकर्णपथाने जिलेबीचा उल्लेख श्रीमंतांचा आणि उत्सवांचा पदार्थ म्हणून केला आहे. म्हणूनच, आमची आवडती जिलेबी नेहमीच तंदुरुस्ती आणि एकत्रिततेच्या भावनांशी संबंधित आहे

संदर्भ इंटरनेट

बटर चिकनच्या जन्माची कहाणी…

चिकन खाण्याचा विचार करताच प्राधान्य दिलं जातं बटर चिकनला. शहरापासून जगभर पसरलेला आणि विशेष म्हणजे बहुतेकांना आवडणारा हा पदार्थ. ज्या भारतीय पदार्थांना जगभर पसंती मिळाली, त्या मध्य बटर चिकन अग्रगण्य आहे. पण हे बटर चिकन मुळात भारतीय नाहीच असे सांगितलं तर तुम्हाला पटेल क? आपल्या आवडत्या बटर चिकनचा जन्म झालाय पाकिस्तानमधील पेशावरमध्ये.

बटर चिकनची किंवा हिंदीमध्ये ज्याला “मुर्ग माखनी” म्हणतात त्याची चव आता लोकांनी इतकी आपलीशी झाली आहे कि, ती चव दुसऱ्या रूपातही मिळते. टाकोजपासून पिझ्झापर्यंतची अनेक रूपं आपण बटर चिकनच्या चवीत खाऊ शकतो. चिकनमध्ये सर्वात प्रसिद्ध म्हणून ओळखली जाणारी हि डिश मूळ कशी तयार झाली, ह्याचा रंजक इतिहास खूप कमी जणांना माहिती आहे.

पेशावरमधील एका रेस्टॉरंटमध्ये रोटी बनविण्यासाठी तंदूरचा वापर केला जायचा. दही आणी मसाल्यांमध्ये marinate केलेलं चिकन या तंदूरमध्ये तयार करण्याचा प्रयोग केला गेला. पेशावरमध्ये मोखासिंग लांबा ह्यांच्या रेस्टॉरंटमध्ये हा प्रयोग झाला होता. यातून तंदुरी चिकनचा जन्म झाला. फाळणीनंतर हे रेस्टॉरंट बंद पडलं. तिथे काम करणारे कुंदनलाल जग्गी, कुंदनलाल गुजराल हे फाळणीनंतरच दिल्लीला स्थलांतरित झाले. त्यांनी ठाकूरदास या अजून एका निर्वासित तरुणासोबत दिल्लीत “मोती महल” नावाचं रेस्टॉरंट सुरु केलं आणि चिकनच्या पेशावरी डिशचा पुनर्जन्म केला. हे चिकन साठवण्याची योग्य यंत्रणा त्यांच्याकडे न्हवती. उरलेल्या तंदुरी चिकनची चव दुसऱ्या दिवशी बदलत असल्याचं त्यांच्या लक्ष्यात आलं. त्यातून गुजराल यांनी त्या चिकनची चांगली चव कायम ठेवण्यासाठी बटर, टोमाटो प्युरी, क्रीम आणी काही मसाले मिसळून ग्रेव्ही तयार केली. यातून तयार झालं “बटर चिकन”, अपघाताने बनलेली डिश असं आपण याला म्हणू शकतो.

दिल्लीतल्या “मोती महल” मध्ये तयार झालेल्या या बटर चिकनची चव अनेक राष्ट्रीय आणी आंतरराष्ट्रीय नेत्यांनी चाखली आणी त्यांना आवडलेली चव आपल्या देशातील लोकांपर्यंतही पोहचवी म्हणून आपापल्या देशांत नेली.

थोडक्यात, बटर चिकनची ती जागतिक पातळीवरच्या प्रवासाची सुरवात होती. बटर चिकनच्या या प्रवासाबाबत असं म्हटलं जातं, कि पंडित नेहरुंना या चिकनची चव इतकी आवडली कि त्यांनी देशांमध्ये आलेल्या परदेशीय राजकीय पाहुण्यांसाठी खाद्य पदार्थ बनवण्याची जबाबदारी “मोती महल” कडे दिली.

संदर्भ इंटरनेट